Verbaas me er al een hele tijd over dat er mieren rondklauteren in de tuinbonen. Niet zozeer dat ze daar ook zijn, want mieren zitten overal en laten zich door vrij weinig tegen houden.

 

Ik heb niet zoveel zin om ze te lokken in een lokdoos vol chemicaliën.

 

De mieren vertonen eigenaardig gedrag. Mijn tuinbonen hebben wit met paarse bloemetjes. Op de groene blaadjes net onder de bloemetjes zit een donkere stip. De mieren zitten bijna allemaal op zo'n stip. Elke mier heeft zijn eigen privé stip.

 

Nu heb ik wel eens gelezen dat mieren verzot zijn op het houden en uitmelken van zwarte luizen. Deze stippen zien er wel een beetje uit als luizen, denk ik...bekeken vanuit het perspectief van de mier. Laten deze pientere insecten zich nu voor de gek houden door de tuinbonen?

Het lijkt er wel op...

 

Of is er een andere reden?

 

Heb het veel te druk om hier te schrijven. Al mijn aandacht gaat uit naar de plantjes buiten in de moestuin. De eerste oogst - raapstelen, sla en radijs - is er al uit. Verse radijsjes, heerlijk! Ben helemaal niet zo van de radijs, maar heb na de eerste oogst meteen nieuwe gezaaid.

 

Heb nu staan:

- mini kropla

- parijse worteltjes

- tuinbonen (volop in bloei)

- andijvie

- spinazie

- aardbeien

- kropsla

- raapstelen

- zomer wortelen

- 2x framboos

- aardappel (experimentje, in een grote emmer)

- radijs

- pluksla

 

En dat alles in 2 vaste bloembakken van 30x240 en 30x210, aangevuld met balkonbakken. Elke cm2 wordt hier volledig benut.

 

Morgen komen daar nog bij:

- pompoen (struikvormig)

- gewone ananaskers

- dwerg ananaskers

- sperziebonen

 

En de kruiden gaan ook naar buiten morgen: munt, citroenmelisse, peterselie (platte en krul), bieslook

Ben al een week aan het afharden, anders is de overgang vanuit de warmte in de koude buitenlucht wel erg groot.

 

En alles groeit als kool.  Valt me enorm mee dat alles zó wil groeien in die droge bakken.

 

(Het schrijven bevalt me toch ook wel weer. Eens kijken of ik af en toe weer iets kan schrijven hier. Als het dan niet over geestelijke zaken en postzaken gaat, dan maar over tuinzaken...

 

Dat doet me bedenken dat er binnen ook nog het één en ander staat: cherrytomaten, snackkomkommers, kiwano (hoornmeloen) en mini aubergine.

 

Later meer...

 

Mijn moestuinavontuur 2012 kun je lezen op http://www.moestuinforum.nl/blog/spirrie/ 

 

 

De eerste groene blaadjes zijn zichtbaar. De raapstelen kwamen als eerste boven de grond en vanochtend zag ik dat er van de gemengde zomerbloemen ook al iets opgekomen was. En de basilicum komt er ook aan. Reuze spannend allemaal!

 

Daar ben ik weer na een lekkere lange winterslaap. Tja.. ik zag dat de beer en de eekhoorns dat ook deden in mijn 1000-dingenbos, dus ik dacht... kan ik ook wel eens proberen!

Nu hoorde ik op t journaal dat we wat lentedagen krijgen en toen begon het toch weer te kriebelen. Dusz.. vandaag een stukje bos ontgonnen waar ik de komende maanden mijn eigen groente ga verbouwen. Ga ook nog een kasje bouwen voor de tropische planten.

 

Vandaag al viooltjes geplant in de bloembakken bij het huis. Groentezaadjes besteld bij een online-zadenhandel. Morgen de zaadjes van de afrikaantjes van vorig jaar eens opzoeken. En ook de overige zaadjes die er nog zijn: raapstelen... snijsla... munt.. peterselie... basilicum...

 

En de binnenplanten in mijn boshutje moeten ook verpot worden. Vind ik niet het leukste karweitje, maar zal toch dit jaar wel weer eens moeten.

 

Nou ja.. ik schrijf er nog wel weer eens iets over.

 

"Geduld is een schone zaak," zei de man, terwijl hij zijn brilletje weer op zijn neus schoof en met zijn kraaloogjes de vloeistoffen in de verschillende buisjes in de gaten hield. "Jaja, jonge vriend.. geduld is een schone zaak."  De jongen kwam amper boven de tafel uit waarop de buisjes stonden. Hij keek er met grote ogen naar. Het zag er zo spectaculair uit. Groene en gele vloeistoffen gleden door de glaasjes heen en weer. Hij zou wel willen vragen waar het allemaal voor was, maar de alchemist was zo een streng man, dat hij het maar liet.

De oude man nam een schepje poeder uit een flesje met een stop en deed dit nu in een ander buisje met roze vloeistof. "O ja, dat ziet er goed uit," zei hij.

De jongen zag de kleur veranderen van roze naar blauw, en van blauw naar paars. Toen durfde hij eindelijk de woorden te fluisteren die hem al zolang op de lippen lagen. "Wat is dit alles, meneer?"

"Geduld, jonge vriend, geduld..."